Wat je als coach kunt met een wachtlijst

Een wachtlijst van zes weken klinkt als een goed teken. Dat is het ook. Alleen zie je maar één kant ervan. Je ziet de mensen die blijven wachten. Je ziet niet de mensen die na jouw mail met "ik kan je pas in oktober plaatsen" naar de volgende naam op hun lijstje zijn gegaan.

Dat is het lek. En het is precies het lek dat een online aanbod dicht.

Waarom iemand niet wacht

Wie contact opneemt met een coach doet dat zelden op een willekeurig moment. Er is iets gebeurd. Een gesprek op het werk, een slecht weekend, een opmerking van een partner. De motivatie is op dat moment het hoogst en zakt daarna weg.

Zes weken later is de urgentie weg, of iemand heeft het zelf opgelost, of iemand heeft besloten dat het toch wel meevalt. Je verliest die persoon niet aan een concurrent. Je verliest hem aan de tijd.

Wat je in die zes weken kunt aanbieden

Je hoeft je wachtlijst niet weg te werken. Je kunt hem gebruiken.

Iets om vast mee te beginnen. Een programma van twee tot vier uur dat het uitlegdeel van jouw werk bevat: hoe je ernaar kijkt, welk model je gebruikt, wat iemand zelf alvast kan doen. Wie het doorloopt, komt straks veel beter voorbereid binnen. En wie afhaakt, had waarschijnlijk niet aan een traject moeten beginnen.

Dit is geen troostprijs. Voor een deel van de mensen is het genoeg. Die hadden je anders helemaal niets opgeleverd.

Een groep die eerder start dan een individueel traject. Als je individueel pas in oktober kunt, maar een groep van acht in september, dan heb je acht mensen bediend in de tijd die je anders aan één had besteed. Voor sommige vragen werkt een groep bovendien beter, want mensen herkennen zich in elkaar.

Een tussenvorm. Het online materiaal plus één gesprek van een uur, nu meteen. Dat gesprek geeft richting, het materiaal doet het werk en in oktober bepaal je samen of een volledig traject nog nodig is. Vaak is dat niet zo. Dan heb je iemand geholpen zonder dat het je zes gesprekken kostte.

Wat het rekenkundig doet

Stel dat er per maand vijf mensen op je wachtlijst komen en er drie afhaken. Dat zijn zesendertig mensen per jaar die je niet bereikt. Bied je hen iets aan van vierhonderd euro (het bedrag dat de klant zelf betaalt) en zegt daarvan een derde ja, dan is dat bijna vijfduizend euro dat er nu niet is. Zonder dat je één extra gesprek voert.

Wat je voor zo'n aanbod kunt vragen, staat in prijs bepalen voor een online programma.

Hoe je het praktisch doet

Verander je afwijzingsmail. Nu staat er waarschijnlijk iets als: ik heb momenteel geen ruimte, ik kan je in oktober plaatsen, laat maar weten of dat schikt. Dat is een vraag waar iemand nee op kan zeggen.

Maak er dit van: ik heb pas in oktober ruimte voor een traject. Wil je in de tussentijd niet stilzitten, dan is er dit. Zo werkt het, zoveel kost het en als je daarna alsnog een traject wilt, gaat dat bedrag eraf.

Die laatste toevoeging maakt het verschil. Het is geen alternatief dat concurreert met jouw traject, het is de eerste stap ernaartoe.

Eén ding om niet te doen

Bied dit niet aan als korting of als afgeslankte versie. Zeg je "eigenlijk zou je een traject moeten doen, maar dit kan ook", dan koopt niemand het en terecht. Het is iets anders met een eigen doel: je in beweging krijgen terwijl er nog geen plek is.

En schrap je wachtlijst niet. Dat een goede coach niet meteen beschikbaar is, is voor de meeste mensen eerder een teken dat ze goed zitten. Je wilt alleen niet dat het wachten hun enige optie is.